اگه تو دست تو بدی تو دستم

یه روزی بزاری به تو برسم

جونم نخوری دروغی قسم

قوربونت میشم من برات میمیرم من برات میمیرم

اگه تو بیای پیشم خونه

اج بکنی و نزنی    چونه

بوسه بدی به من یه دونه

قوربونت میشم من برات میمیرم من برات میمیرم

اگه در دل و واکونی شما

ورودی شو امضاکنی شما

ما رو تو دلت جا کنی شما

قوربونت  میشم من برات میمیرم من برات میمیرم

اگه تو و من تو عشق بازی

بدونه کلک و حقه بازی

دلتو به دل من ببازی

قوربونت میشم من برات میمیرم من برات میمیرم

اگه تو بیایی پیشم حالا

با هم میریم کوچه ی بالا

می خرم یه گلوبند طلا

می ندازم به گردنه تو بلا

اگه تو بشینی پیشم حالا

میارم یه حلقه ی طلا

تا بدونن ماله منی تو از حالا

قوربونت میشم من برات میمیرم من برات میمیرم

همه کلمات با آنچه ميان من و توست بيگانه اند و من هيچ کلمه اي را براي گفتگوي با تو شايسته تر از سکوت نيافته ام ، آيا سخن مرا ميشنوي؟؟؟ " 

...

...تو را دوست دارم...

یک شاخه گل سرخ کافی است تا دوباره شعر بگویم و چند قطره باران شبانه تا دوباره عاشق شوم.

یک پنجره باز کافی است تا دوباره عطر تو را نقاشی کنم و چند برگ زرد رها شده در باد تا دوباره قدر بهار را بدانم.

نگاه کن ... افتاب ساعتهاست که پشت در اتاقم ایستاده است و گنجشک هتی بی پناه بالهایشان را به شیشه پنجره چسبانده اند. کتابها در قفسه کتابخانه ام اواز میخونند. دلم میخواهد سقف را به یک باره بردارم تا دستهایم بی هیچ مانعی اسمان را لمس کند.

سیب های سرخ را ببین ایا به یاد درختان بلند قامت بهشت نمیافتی ؟ و ان روزها که نگاهمان به نگاه خداوند میافتاد ؟ یاد ان جاده ها بخیر که بی هیچ مضایقه ای ما را به سلامت از دره های شیطان عبور میدادند و به زنبقهای سبز فطرت میرساندند. یاد آن اشکها به خیر که از هزار ستاره روشن تر و از هزار دریا ابی تر بودند.

نگاه کن! نامت را به وضوح روز بوسه های کوچکم نوشته ام و همه واژه هایم دارند به سوی تو میایند.

میدانم که حصارهای چوبی شب خواهد شکست و دختر زیبای صبح روی صندلی باشکوه افق خواهد نشست.

چه آفتاب بتابد چه نتابد چه مردم تولد ماه را جشن بگیرند چه نگیرند من عاشقانه هایم را روی یک تکه پوست پرتقال جای خواهم داد...

<<<دوستت دارم>>>

اگه تنهايي بشه زخم هزار ساله عشق

من هزار سال ديگه منتظر تو مي مونم

اگه روزي صدامو تو گود شب چال بكنن

من برات هر شعري رو با لب بسته مي خونم  

دختر : آيا منو قشنگ ميدوني ؟

پسر : نه !

دختر : آيا دلت ميخواد تا ابد با من بموني ؟

پسر : نه !

دختر : اگه تركت كنم گريه ميكني ؟

پسر : نه !

دختر خيلي ناراحت شد ...

وقتي براي آخرين لحظه با چشماني كه پر از اشك بود

به پسر نگاه كرد ، پسر دستهايش را گرفت و گفت :

تو قشنگ نيستي ! بلكه زيبايي

من نميخواهم تا ابد با تو باشم !

بلكه نياز دارم كه با تو باشم

و اگر روزي مرا ترك كني ، گريه نميكنم !

ميميرم ...